Bildiğiniz gibi bir süre önce Microsoft, System Center ailesine bir satın alma ile kattığı Opalis Integration Server ürününü bizlere duyurmuştu. Ardından da mart ayında, geliştirilmekte olan Opalis vNext diyebileceğimiz yeni sürümün müjdesi verildi. 16 Haziran tarihinde ise Opalis vNext yeni a
Orchestrator nedir sorusuna cevap bulduğumuza göre artık bileşenlerinden ve yapısından bahsedebiliriz. Tek tek incelersek :
Management Server
İsminden de anlaşılacağı gibi Orchestrator'ın merkezini oluşturmaktadır. Runbook server, Datastore ve Runbook Designer arasındaki iletişimi sağlar. Integration
Ailenin yeni üyelerinden System Center Orchestrator 2012 (eski adıyla Opalis) sonunda ilk beta sürümüyle görücüye çıktı. Ürünü incelemeye ve testlere başlayabilmek için bu makalede size adım adım SC Orchestrator kurulumunu anlayacağım. İlk olarak sistem gereksinimlerinden bahsedip kurulum için hazırl
Bu yazıda kolları sıvayıp System Center Orchestrator 2012 ile ilk otomasyon sürecimizi oluşturacağız. Önce Runbook olarak adlandırılan bu süreçlerin ne olduğundan bahsedip, Orchestrator runbook designer arayüzünü tanıyacağız. Daha sonra konsepti anlamak için dosya işlemleri içeren basit bir senaryoy
Bu yazıda Orchestrator ürününü sistemlerinize ve altyapınıza dahil etmeden önce ihtiyaçların belirlenmesi ve planlama konularına değinecek, sonrasında production ortamına kurulum için yapılabilecek seçimlerden ve orchestrator servis hesaplarından bahsedeceğim. Ayrıca makale boyunca en uygun ve ideal
İlk basit otomasyon sürecimizi oluşturduk ve Orchestrator ile Runbook oluşturma işlemlerinde hemen hemen bütün temel konulara değindik. Sırada daha ayrıntılı, kompleks ve birden fazla Runbooktan oluşan süreçler oluşturmak gibi konular geliyor. Tabi süreçlere girişmeden hemen önce bu aşamalarda kullanabileceğimiz bazı özel aktiviteleri yada metotları öğrenmekte fayda var. Sonrasında edindiğiniz bilgiyle zaten gerisi kendiliğinden gelmeye başlayacaktır.
İleri Seviye Süreç Kavramları Derken?
Aslında güzel bir soru. İlk makalemizde olduğu gibi aktivite objelerini sırayla ekleyerek düz bir çizgide ilerleyen süreçler oluşturup işlerin büyük bir kısmını yapabiliriz. Fakat süreçlerimize göre akışları aynı anda birkaç dala ayırmak veya duruma göre tamamen farklı başka süreçlerin tetiklenmesini sağlamak isteyebiliriz. Süreçleri aynı anda birden fazla instance olarak çalıştırmak veya zamanlayarak otomatik başlayan süreçler oluşturmak da isteyebiliriz. Durum böyle olunca bazı runbook aktiviteleri ve kavramlar karşımıza çıkıyor. Daha uzatmadan başlıklar altında ve örneklerle bunları incelemeye başlayalım. Read More (Devamını Okuyun) ...
25 Ağustos da sonuncusu düzenlenen online etkinlik ile Orchestrator community evaluation programı kapanmış oldu. Genel bilgiler içeren sunumda ürün Beta dan RC ve RTM e geçerken nelerin iyileştirileceği özetlendi.
Yakın bir zamanda System Center Orchestrator ile ilgili bir Webcast yapıyor olacağım. Umuyorum beraber keyifli vakit geçireceğimiz ve yararlı bir etkinlik olacak. Canlı sunumun sonundaki Soru&Cevap bölümünde aklınıza takılanları sorabilir yada daha öncesinden bana ulaşarak üzerinde durmamı isteyeceğiniz konuları iletebilirsiniz. Erişim için gerekli bilgileri aşağıdadır:
11 Ağustosta beşincisi düzenlenen online etkinlik, Orchestrator için genişleyebilirlik ve Quick Integration Kit ile Integration Pack geliştirme üzerineydi. Demo kısmında QIK kullanımını canlı olarak gösterildi. Bu örneklerin Integration Pack geliştirmek için eşi zor bulunan kaynaklardan olduğunu düşünüyorum, dikkate almakta fayda var.
Sunumla ilgili birkaç not:
Opalis ile gelen Quick Integration Kit yeni ürün için Orchestrator Integration Toolkit olarak sunulacak.
Kullanım ve içerik olarak görsel bir yenilik beklenmiyor.
Fark edilebilir değişikliklerden Opalis.QuickIntegrationKit Namespace’i Microsoft.SystenCenter.Orchestrator.Integration olarak değişecek.
Eski QIK ile oluşturulmuş Opalis IP ler Orchestrator ile kullanılamayacak ama yeni toolkit’e uyumlu hale getirilebilmesi için migration destekleyecek.
Bu yazıda kolları sıvayıp System Center Orchestrator 2012 ile ilk otomasyon sürecimizi oluşturacağız. Önce Runbook olarak adlandırılan bu süreçlerin ne olduğundan bahsedip, Orchestrator runbook designer arayüzünü tanıyacağız. Daha sonra konsepti anlamak için dosya işlemleri içeren basit bir senaryoyla başlangıç yapacağız.
Runbook ve Runbook Automation (RBA) Nedir?
Bilgi Teknolojilerinde Runbook, sistem bileşenlerini içeren çeşitli prosedür ve operasyonların bir araya getirilerek oluşturulduğu rutin süreçlerdir. Bir iş akışı gibi, başlangıç, bitiş ve denetleme prosedürleri içerir. İlgili Runbook senaryoları oluşturulurken en uygun çözümleri içeren ve adım-adım ilerlenebilen karar ağaçlarından yararlanılır. Genelde işletmelerin BT departmanlarında ve Ağ Operasyon Merkezlerinde sistem yöneticilerine referans olması amacıyla kullanılır. Read More (Devamını Okuyun) ...
28 Temmuzda dördüncüsü düzenlenen online etkinliğin konusu yeni Orchestration Web arayüzü ve Orchestrator Web Servisiydi. Etkinlikte zengin bir demo içeriği vardı, web servis yapısının anlatılması ve Rapor amaçlı olarak PowerPivot ile web servisinden gelen verilerin Excel’e aktarılması oldukça faydalı oldu.
Sunumla ilgili birkaç not:
Tamamı Silverlight olan Web konsolu Opalis ile Orchestrator arasındaki en belirgin yeniliklerden
Web consolu, Orchestrator veritabanı yerine direk olarak web servisiyle çalışmakta.
REST tabanlı Web Servisinin bir çok fonsiyonu var. OData desteği ile sağladığı standartlar kullanım alanını genişletiyor.
Web Servisi sayesinde Orchestrator Runbook’ları Service Manager gibi uygulamalar tarafından tetiklenebilecek.
Unutmadan, Orchestration web console , sadece runbook çalıştırma ve durumlarını izleme için kullanılıyor. Dizayn işlemleri yok. Read More (Devamını Okuyun) ...
Son zamanlarda sistem ve altyapı teknolojileri bulut bilişim dalgasının da etkisiyle hızla büyüyor. Paralel olarak işletmelerde bu yeni teknolojilerin ve uygulamaların kullanımı da artmakta. Bu durumun bir sonucu olarak işletmelerde yönetilmesi gereken sistem ve sunucu sayıları artarken BT iş yükü çoğalıyor, sistem profesyonellerinden de beklentiler artmaya başlıyor. Söylenenlere göre sektördeki trend de az sayıda uzmanın çok daha fazla sayıda sunucudan sorumlu olduğu yapılara doğru yöneliyor.
Hal böyle olunca sistem yöneticilerinden devam eden uzmanlaşmanın yanında ciddi anlamda bu iş yükünü konsolide edecek yetenekler de beklenecek. Bu açıdan bakıldığında gerek scriptler yada yazacağı uygulamalar gerek Orchestration uygulamaları aracılığıyla operasyonel BT süreçlerini otomatize eden uzmanlar ön plana çıkıyor olacak. Özellikle hiç bir otomasyon amacı gütmeyen ve tekrar eden süreçleri manual olarak yapmaya devam eden çalışanların da geleceği tehlikeye girecek.
Orchestrator ile Opalis arasındaki bağlantıya baktığımızda, Opalis’de karşılaşılan bazı sorunların Orchestrator’da da karşımıza çıkabileceğini söyleyebiliriz. Bu nedenle bir liste olması açısında microsoft destek sayfasındaki Opalis ile ilgili bütün makaleleri (28 adet) aşağıdaki gibi derledim, umarım faydalı olur.
Microsoft System Center Orchestrator lanse edildikten sonra Opalis için emek harcamış ve üzerinde iş akışları geliştirip production ortamında kullanan BT uzmanlarının akıllarından şu soru işaretleri oluşmaya başladı: Opalis için oluşturulan süreçlere ne olacaktı? Orchestrator ve Opalis arasında nasıl bir bağ vardı? Fakat açıklama fazla gecikmedi ve Orchestrator temelde Opalis’den farklı bir ürün olsa da Opalis’de oluşturulan iş akışlarını export/import yöntemiyle aktararak kullanmaya devam edebileceğimizi öğrendik. Artık yeni ürünün çıkmasına aylar kala bu yönde migrasyon planları yapmaya başlayabiliriz. Bu yazımda da sözü edilen Opalis-Orchestrator geçişinin nasıl yapılacağından ve nelere dikkat etmeniz gerektiğinden bahsedeceğim.
Öncelikle geçiş için konuştuğumuz Opalis sürümünün 6.3 olduğunu belirmekte fayda var. Daha eski bir sürüme sahipseniz nasıl 6.3 e yükseltebileceğinize buradan bakabilirsiniz.
14 Temmuzda üçüncüsü düzenlenen online etkinliğin konusu Opalis ‘den Orchestrator 2012 ‘ye geçiş seçenekleri ve Runbook Designer arayüzüydü. Demo kısmında Runbook Designer tanıtımı yapılırken geçişle ilgili faydalı bilgiler verildi.
Sunumla ilgili dikkatimi çeken birkaç nokta:
Opalis’den Orchestrator’a yükseltme desteklenmiyor sadece süreçlerin aktarılması söz konusu
Geçiş süresi boyunca Opalis ve Orchestrator aynı ortamda kurulu olabilir.
BlogumdakiDownloadssayfası güncellendi! Piyasada olan bütün official ve community Opalis - Orchestrator Integration Pack’ler, araçlar ve dosyalara ait linkleri bulabilirsiniz.
IT otomasyon süreçleriyle ilgili yazılara geçmeden önce planlama ve kurulum konularında mümkün olduğunca çok noktaya değinmek istiyorum. Orchestrator altyapısı açısından yedeklilik ve yüksek erişilebilirlik seçenekleri de bunlardan biri. Otomatize edilen süreçlerin ne kadar kritik olabileceği düşünülürse sunucu yada servis bazlı hatalarda kesinti zamanının minimuma indirilmesi yani sürekliliğin sağlanması akla gelen ilk konu oluyor. Buna bağlı olarak bu yazıda Orchestrator bileşenlerinin ve en önemlisi süreçlerin erişilebilirliğini nasıl arttırabileceğimizden bahsedeceğim.
Orchestrator’ı yedeklilik açısından Aktif çalışan kısımlar ve diğer bileşenler olarak ikiye bölebiliriz. Aktif kısım yani Runbook sunucular yada Datastore tarafında yaşanan bir sorun sistemi olumsuz etkileyecek ve süreçlerin durmasına neden olacaktır. Management Sunucu, Orchestration web konsolu yada designer tarafında yaşanabilecek problemler sorumlu oldukları fonksiyonların kaybına yol açsa da, süreçlerin çalışmasına engel değildir.
Orchestrator’a eklenen Integration Pack’ler bildiğiniz gibi normalde .OIP uzantılı dosyalardan oluşuyor. Benim gibi bu dosyaların içinde neler olduğunu merak ediyorsanız, yapabileceğimiz ufak bir numara var
Integration Pack OIP dosyaları göründüğünün aksine, içlerinde kurulum dosyaları bulunan sıkıştırılmış paketlerdir. Açmak istediğiniz IP’lerden birinin uzantısını öncelikle .ZIP olarak değiştirip içeriğini çıkartabilirsiniz.
Orchestration Web Console bileşenini yüklediniz fakat aşağıdaki gibi bir HTTP hatası veriyorsa, çalıştırmak için bu yazıdaki çözümü uygulayabilirsiniz.
Hata
Orchestration Konsoluna erişmeye çalıştığınızda “Cannot connect to the Orchestrator Web Service.” genel hatasını aldınız. Web servisini kontrol etmek amacıyla uygulama adresine girdiğinizde DynamicCompressionModule yada StaticCompressionModule kaynaklı “HTTP Error 500.19 – Internal Server Error“ hatası oluştuğunu gördünüz.
Orchestrator sisteminin her yere uzanan kollarını oluşturduğunu söyleyebileceğimiz entegrasyon paketleri, ürünün kurulumu sonrasında manual olarak ekleniyor. System Center Operations Manager’dan hatırlayacağınız Management Pack (MP) mantığıyla her sistem için ayrı ayrı IP’ler temin edilip Orchestrator’a kayıt edilmeli ve ardından hem Runbook Sunucularına hem Runbook Designer kullanıcı konsollarına yaygınlaştırılmalı. Designer konsollarına eklemediğiniz zaman, IP’ler ile gelen runbook aktivitelerinin eksik olduğunu göreceksiniz.
Bu yazıyı hazırlarken sadece System Center ürünleri için IP’ler mevcuttu, o yüzden onların kurulumu anlatıyor olacağım. Orchestrator için kullanabileceğiniz System Center ailesi IP’leri Opalis 6.3 için kullanılarla şimdilik aynı. İndirmek için blog içerisindeki download bölümüne bakabilirsiniz. İlerleyen tarihlerde çıkabilecek IP’ler için Technet Gallery Beta ile http://orchestrator.codeplex.com adresini ziyaret edebilirsiniz. Ayrıca resmi olmayıp kullanıcılar tarafından oluşturup paylaşılan IP’ler için codeplex içersinde arama yapabilirsiniz. Kurulumlarını yapmadan önce varsa Integration Pack’lere özel release notes ve guide’ları okumanızı da öneririm.
System Center Integration Pack yüklemeleri sırasında gözden kaçan bir nokta sonucu oluşabilecek bir hatayı tecrübeden sizinle paylaşmak istiyorum.
Yeni bir Runbook sunucu kurdunuz, sıra Integration Pack deploment işlemine geldi. System Center IP’lerini seçtiniz ve işlemi başlattınız fakat, bazıları başarıyla yüklenirken, bazıları System Center Operations Manager IP’si gibi ”Fatar error during installation” hatası vererek başarısız oldu.
Bu yazıda Orchestrator ürününü sistemlerinize ve altyapınıza dahil etmeden önce ihtiyaçların belirlenmesi ve planlama konularına değinecek, sonrasında production ortamına kurulum için yapılabilecek seçimlerden ve orchestrator servis hesaplarından bahsedeceğim. Ayrıca makale boyunca en uygun ve ideal çözümleri uygulayabilmeniz için ipuçları vermeye çalışacağım.
Planlama ve Kurulum Senaryoları
Orchestrator bileşenleri hakkında fikir sahibi olduğumuza göre işe ilk olarak ihtiyaçlarımızı belirlemekle başlayalım. Arkasından da buna bağlı olarak olası topolojileri ve senaryoları çıkarabiliriz. Bu adımda birkaç noktayı göz önünde bulundurmalısınız:
Orchestrator’ı hangi amaçla kullanmak istiyorsunuz? (Operasyonel süreç otomasyonu, Cloud ?)
Konuşlandıracağınız ortam türü ne olacak? (Production/test/development ?)
Yedeklilik ve erişilebilirlik hangi seviyede olmalı?
Kaç adet hedef sunucu ve sistem ile beraber çalışacaksınız ?
Runbook (otomatize edilecek şüreç) sayısı ve kullanım alanları ne olabilir?
Datastore (veritabanı) konuşlandırılması nasıl olmalı?
Orchestrator kurulumunu tamamladık, Runbook sunucuları ve designer konsollarını da yaygınlaştırdık. Artık ürünle neler yapabileceğimizi konuşabiliriz. Bu amaçla Standart Aktiviteler denilen, Integration Pack’lerden bağımsız genel iş akışı objelerinden söz etmek istiyorum.
Aktiviteler, Runbook dediğimiz operasyonel işlerin otomatize edildiği süreçleri oluşturan parçalardır. Hepsi tek başına ya bir eylem gerçekleştirir, ya bir bilgi sağlar yada izleme yaparak başka bir aktivitenin tetiklenmesine yardımcı olur. Şuan için bile azımsanmayacak sayıda(73) olan bu objeler, üçüncü parti IP’lere ihtiyaç duymadan birçok işin otomatize edilmesinde yeterli olabilir. Örnek vermek gerekirse, Powershell komutları çalıştırmaktan SQL sorguları yapmaya, çeşitli dosya, klasör ve text işlemlerinden web servisi kullanımına kadar birçok aktivite Orchestrator ile hali hazırda gerçekleştirilebilir. Bu çerçevede biraz düşündüğünüzde her üçüncü parti uygulama ve sistem için illa bir Integration Pack ve aktivitelere ihtiyacınız olmayacağını görebilirsiniz.
İlk basit otomasyon sürecimizi oluşturduk ve Orchestrator ile Runbook oluşturma işlemlerinde hemen hemen bütün temel konulara değindik. Sırada daha ayrıntılı, kompleks ve birden fazla Runbooktan oluşan süreçler oluşturmak gibi konular geliyor. Tabi süreçlere girişmeden hemen önce bu aşamalarda kullanabileceğimiz bazı özel aktiviteleri yada metotları öğrenmekte fayda var. Sonrasında edindiğiniz bilgiyle zaten gerisi kendiliğinden gelmeye başlayacaktır.
Bilgi Teknolojilerinde Runbook, sistem bileşenlerini içeren çeşitli prosedür ve operasyonların bir araya getirilerek oluşturulduğu rutin süreçlerdir. Bir iş akışı gibi, başlangıç, bitiş ve denetleme prosedürleri içerir. İlgili Runbook senaryoları oluşturulurken en uygun çözümleri içeren ve adım-adım ilerlenebilen karar ağaçlarından yararlanılır. Genelde işletmelerin BT departmanlarında ve Ağ Operasyon Merkezlerinde sistem yöneticilerine referans olması amacıyla kullanılır.
Son zamanlarda sistem ve altyapı teknolojileri bulut bilişim dalgasının da etkisiyle hızla büyüyor. Paralel olarak işletmelerde bu yeni teknolojilerin ve uygulamaların kullanımı da artmakta. Bu durumun bir sonucu olarak işletmelerde yönetilmesi gereken sistem ve sunucu sayıları artarken BT iş yükü çoğalıyor, sistem profesyonellerinden de beklentiler artmaya başlıyor. Söylenenlere göre sektördeki trend de az sayıda uzmanın çok daha fazla sayıda sunucudan sorumlu olduğu yapılara doğru yöneliyor.
Microsoft System Center Orchestrator lanse edildikten sonra Opalis için emek harcamış ve üzerinde iş akışları geliştirip production ortamında kullanan BT uzmanlarının akıllarından şu soru işaretleri oluşmaya başladı: Opalis için oluşturulan süreçlere ne olacaktı? Orchestrator ve Opalis arasında nasıl bir bağ vardı? Fakat açıklama fazla gecikmedi ve Orchestrator temelde Opalis’den farklı bir ürün olsa da Opalis’de oluşturulan iş akışlarını export/import yöntemiyle aktararak kullanmaya devam edebileceğimizi öğrendik. Artık yeni ürünün çıkmasına aylar kala bu yönde migrasyon planları yapmaya başlayabiliriz. Bu yazımda da sözü edilen Opalis-Orchestrator geçişinin nasıl yapılacağından ve nelere dikkat etmeniz gerektiğinden bahsedeceğim.
IT otomasyon süreçleriyle ilgili yazılara geçmeden önce planlama ve kurulum konularında mümkün olduğunca çok noktaya değinmek istiyorum. Orchestrator altyapısı açısından yedeklilik ve yüksek erişilebilirlik seçenekleri de bunlardan biri. Otomatize edilen süreçlerin ne kadar kritik olabileceği düşünülürse sunucu yada servis bazlı hatalarda kesinti zamanının minimuma indirilmesi yani sürekliliğin sağlanması akla gelen ilk konu oluyor. Buna bağlı olarak bu yazıda Orchestrator bileşenlerinin ve en önemlisi süreçlerin erişilebilirliğini nasıl arttırabileceğimizden bahsedeceğim.
Orchestrator sisteminin her yere uzanan kollarını oluşturduğunu söyleyebileceğimiz entegrasyon paketleri, ürünün kurulumu sonrasında manual olarak ekleniyor. System Center Operations Manager’dan hatırlayacağınız Management Pack (MP) mantığıyla her sistem için ayrı ayrı IP’ler temin edilip Orchestrator’a kayıt edilmeli ve ardından hem 
Bu yazıda Orchestrator ürününü sistemlerinize ve altyapınıza dahil etmeden önce ihtiyaçların belirlenmesi ve planlama konularına değinecek, sonrasında production ortamına kurulum için yapılabilecek seçimlerden ve orchestrator servis hesaplarından bahsedeceğim. Ayrıca makale boyunca en uygun ve ideal çözümleri uygulayabilmeniz için ipuçları vermeye çalışacağım.
